Makers van de Toekomst | Kunst als brug tussen werelden: Daisy Roefs over verbinding in de stad
Daisy Roefs is een vrouw met een missie, kun je wel zeggen. De Helmondse startte haar carrière ooit als kapster, maar switchte en ging naar de kunstacademie. Een gouden greep, omdat ze toen ontdekte hoe ze met haar werk mensen kon verbinden, specifiek in haar eigen stad. “In Helmond krijg je de kans om je stem te laten horen en daadwerkelijk iets te doen.”
Hoe Daisy Roefs (1990) mensen precies met elkaar verbindt? Als esthetisch activiste, zoals ze zichzelf noemt. Die legt ze graag uit. “Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in fashionfotografie. Nu gebruik ik elementen daaruit om maatschappelijke verhalen te vertellen. Langzaamaan is de combinatie ontstaan van de esthetiek van fashionfotografie en dat verhalende en activistische, wat ik met mijn foto’s wil vertellen. Mijn werk gaat over armoede, cultuur, sociale hokjes die ik wil doorbreken. Daar zit voor mij dat activistische in. Ik doe dat met kleurrijke en gestileerde beelden.”
Ze ziet de maatschappij om haar heen veranderen. Er is meer polarisatie en mensen leven heel erg in hun eigen bubbel, vindt ze. Daarom wil ze juist het gesprek openen, zodat mensen wél die andere kant zien en aan het denken worden gezet. “Via mijn kunstvorm probeer ik mensen met elkaar in gesprek te laten gaan, zodat ze in elkaars leefwereld gaan kijken. In plaats van altijd in dezelfde rondjes blijven bewegen en vaak met dezelfde mensen in aanraking komen.”
Stadskunstenaar van Helmond
In 2024 en 2025 was Daisy stadskunstenaar van Helmond. Een rol waar ze trots op is en die deuren opende. “Dat was zo’n mooie rol voor mij. Je krijgt een podium en de middelen om projecten te organiseren. Het gaf me de kans om meer richting het maatschappelijke te gaan.” In de dagelijkse praktijk heeft ze meerdere petten op: ze is maker, organisator en sociaal werker en dat allemaal door elkaar heen. “Als ik een expositie organiseer, nodig ik een divers publiek uit om gesprekken aan te gaan met elkaar. Ik heb veel verschillende rollen, maar merk wel dat het nodig is. Want als je niet actief op zoek gaat naar mensen om ze samen te brengen, gebeurt er niets. En dus zoek ik graag de samenwerking met maatschappelijke organisaties en middelbare scholen.”
"We moeten met z’n allen weer terug naar hoe je juist die verbinding kunt aangaan, in plaats van nog harder schreeuwen en tegenover elkaar staan om vervolgens nog verder uit elkaar te groeien."
Als geboren en getogen Helmondse is ze heel blij dat ze wat terug kan doen voor haar stad. “Dat vind ik juist zo mooi: het is voor mij gewoon een onderzoek in mijn eigen stad. Maar ik zie de stad ook veranderen. Bijvoorbeeld op politiek vlak; Helmond is best een grote PVV-stemmer. Dat komt natuurlijk mede door de polarisatie en hoe mensen over de ander denken. Dat geeft me juist meer drive, dit is zo hard nodig. We moeten met z’n allen weer terug naar hoe je juist die verbinding kunt aangaan, in plaats van nog harder schreeuwen en tegenover elkaar staan om vervolgens nog verder uit elkaar te groeien.”
De makers van de toekomst
Wat haar ook helpt, is dat in de cultuurvisie van Helmond het statement is opgenomen: ‘de makers van de toekomst’. Daar kan Daisy zich helemaal in vinden. “Dat is een heel sterk standpunt. Ik vind het supermooi van Helmond dat zij de makers echt naar voren wil schuiven. Er liggen veel kansen om daar als maker mee aan de slag te gaan.” Kijkend naar de toekomst, ziet ze een belangrijke rol weggelegd voor de jongere generatie in haar stad. “Ik hoop dat er meer jongeren opstaan om zich richting het creatieve ondernemen en kunstenaarschap te ontwikkelen. Zodat die jonge makers, de makers van de toekomst, hier straks ook zichtbaar worden en een gezicht krijgen. Dan kunnen we samen dingen organiseren die echt impact maken.”
Daisy is een goed voorbeeld van een van die makers. Ze vindt het waardevol om haar eigen stad met haar werk kleur te kunnen geven. “Ik kan me voorstellen dat het in wat grotere steden moeilijker is. Daar staan plannen al vast en kom je er misschien moeilijker tussen. Hier in Helmond krijg je de kans om je stem te laten horen en daadwerkelijk iets te doen. Toen ik begon met fotografie dacht ik: ik moet ver weg, naar Amsterdam en andere grote steden. Maar ik ben heel blij dat ik in Helmond ben gebleven, omdat ik mijn werk nu zo kan vormgeven dat ik echt iets kan betekenen.”